Kiwi Avontuur

Zondag was een spannende dag, mijn eerste triatlon en de kwartfinales van Rugby!
Om 5.50 ging de wekker en sprong ik enthousiast en vol verwachting mijn bedje uit (lees, na veel gezucht en gesteun sleepte ik me met veel moeite uit ons kampeerbed, om me in mijn badpak te hijsen). De wind raasde weer eens rond ons huisje in Sumner en de regen kletterde op het dak, lekker? Na een winderig ritje in de auto kwam ik enigszins twijfelend over de leukigheid van dit alles aan bij het sportpark. Tot mijn verbazing was ik toch echt teleurgesteld toen 2 verwaaide en behoorlijk verzopen officials mij vertelden dat het evenement was afgelast. De wind was te hard, het was gevaarlijk op het parcours, jammer maar helaas, ik kon weer naar huis. Gelukkig krijgen we komende zondag een herkansing, en mag ik dus weer zo vroeg opstaan?
In Sumner was het inmiddels al behoorlijk druk voor een vroege zondagochtend. Groepjes mensen die de kroeg ingingen, barbecues die werden aangestoken (serieus waar, om 8 uur ?s ochtends!!), biertjes opengetrokken en natuurlijk overal de tv aan. De All Blacks moesten het gaan waarmaken tegen La France! Terwijl ik ongeïnteresseerd en dus totaal nog niet goed geïntegreerd lekker een rondje ging hardlopen hoorde ik allerlei oergeluiden uit de kiwi?s komen, waar ik overigens geen wijs uit kon worden, en had dus geen idee hoe het spel verliep. Jammer genoeg bleek later dat de geluiden meestal niet positief bedoeld waren, en de All Blacks zitten inmiddels alweer in het vliegtuig terug naar huis.
Tijdens mijn werk die dag kreeg ik wel verdacht vaak de vraag waar ik vandaan kwam, en kreeg ik zeer vriendelijke blikken toen bleek dat ik wel uit Europa, maar toch zeker niet uit Frankrijk kwam, haha
Verder gaat het leven hier zo lekker z?n gangetje, we werken eten en slapen en maken weinig spannende dingen meer mee.
Kijk maar eens naar het filmpje in deze link, en zie dat zelfs fietsen hier bijna saai wordt?.
http://www.vorb.org.nz/video-view-76436.html
Hier kun je zien hoe een fietser wordt aangevallen door een van onze nieuwe grote vrienden, de Magpie. Deze Magpie zit boven aan Mt Pleasant Road, en heeft mij vorige week te grazen genomen. En ik kwam alleen maar even langsfietsen?..
Met name in het broedseizoen zijn deze beesten nogal agressief en vallen ze alles aan wat voorbij komt fietsen. Niet zo?n heel prettige ervaring kan ik zeggen.
Lang leve de fietshelm, want die biedt de nodige bescherming tegen zo?n engerd!!
Met werken gaat het allemaal goed, we hebben het allebei nog goed naar ons zin en lopen lekker binnen wat betreft commissie.
Tristan gaat binnenkort een aantal leuke tripjes maken voor zijn werk, over 2 weken gaat hij naar Wellington de bofkont, en in januari zeer waarschijnlijk naar Sydney! En ik mag dit keer dus helaas niet mee?
Van de lente hier merken we jammer genoeg nog maar weinig. Naast stormen en aardbevingen hebben we de laatste tijd heel veel regen en af en toe hagel gehad, de bergen zijn weer mooi besneeuwd en het is ook nog niet bepaald warmer helaas. Maar goed, misschien hoort dat wel bij de lente in NZ, onstuimig en spannend is het in ieder geval wel!
We zijn nog steeds ultiem gelukkig met ons huis in Sumner, het is zo heerlijk om weer een eigen plekkie te hebben, en helemaal met het strand in je voortuin en een enorm fietsparadijs in de achtertuin.
Al met al dus niets dan goeds uit rainy Sumner vandaag?..