Kiwi Avontuur

Aangezien het afgelopen weekend het eerste weekend in 10 weken was dat het beide dagen mooi weer zou zijn besloten Saskia en ik er maar het beste ervan te maken en 2 dagen zo veel mogelijk dingen buiten doen.
Op zaterdag zijn we met onze Belgische vrienden Sarah en Dirk een wandeling te maken in de Rimutaka Forest Park. De Rimutaka is een bergrug op een half uur rijden van Wellington. Aangezien Sarah een beetje ziekjes was hebben we de wandeling kort (2uur) gehouden. Onderweg kwamen we nog een jongen tegen die met rugzak en jachtgeweer op weg was het woud in om daar 2 nachten door te brengen en te proberen nog wat wild (zwijnen en herten) te schieten. Wij vroegen ons vooral af hoe hij in godsnaam een hert alleen mee het woud uit zou nemen, maar goed dat was zijn probleem.
Verder is het toch wel weer mooi om te merken dat zo dichtbij er toch weer heel mooie stukken natuur zijn.

Op zondag zijn we vrij vroeg opgestaan en hebben Saskia en ik de auto naar Martinborough genomen. Martinborough ligt op iets meer dan een uur rijden vanaf Wellington, over de Rimutaka in de Wairarapa. Dit zou volgens kenners een heel mooi fietsgebied moeten zijn, dus hadden we onze racefietsen ook maar meegenomen. Onderweg hebben we nog even snel een route uitgestippeld en na het verplichte kopje koffie (gatver wat was dat slechte koffie!) zaten we om een uurtje of 11 op fiets. De Wairarapa is echt Nieuw Zeeland zoals je je het voorstelt, groen, heuvelachtig en heel veel schapen. Hier doorheen fietsen is echt een feest, totdat de weg overgaat in een grindpad.
Na onngeveer een kwart van de toch die we in ons hooft hadden kwamen we bij een grindweg uit. Aangezien op de kaart het leek dat het toch wel een doorgaande route was besloten we op onze racebandjes toch verder te rijden. Afijn 35km later zaten we weer op de verharde weg!
Het was echt een ongelooflijk mooi gebied, helemaal uitgestorven, groen en veel, heel veel schapen. Het fijne van tussen de schapen door fietsen is dat ze eigenlijk nooit op de weg staan maar meestal ernaast. Gelukkig denken alle schapen die rechts van de weg staan dat het toch echt beter is om links van de weg te staan als jij langsfietst en alle schapen die links staan moeten per se naar de rechter kant. Al met al fiets je dus op je racefiets over een grindpad met honderden schapen die kriskras over het pad heen schieten. Toch weer een ervaring om niet te vergeten, helemaal niet omdat we de laatste paar kilometer nog even 400 meter moesten klimmen om bij de verharde weg uit te komen. De afdaling die toen volgde was wel weer echt geweldig.
De laatste 40km naar huis was vooral bergaf en over asfalt. Uiteindelijk hebben we dus bijna 100km met 1500 hoogtemeters gefietst waarvan 35km over grindwegen.
We hebben het rondje Martinborough-Long Bush- Gladstone gefietst. Kijk op het kaartje om te zien waar dat precies is.

Ik denk dat we toch maar een wat gedetailleerdere kaart zullen kopen en nu ook nieuwe banden!

De lente is in elk geval aangebroken, hopelijk dat we nog veel van dit soort dagen (qua weer dan) mogen hebben.

Groeten uit Wellington