Kiwi Avontuur

Afgelopen woensdag was het dan eindelijk zover, het weerzien met mijn ouders na bijna een jaar.
Hele dag onrustig lopen drentelen en zeer ruim op tijd richting het vliegveld vertrokken om in de eerste file in maanden terecht te komen. Nee he!!
Iets later dan gepland konden we dan eindelijk in elkaars armen vallen, en dat is toch een bijzonder mooi moment. Elkaar even heel goed bekijken, jezelf in je arm knijpen (ze zijn het echt!!) en vervolgens pak je de draad weer op en voelt het net als normaal. Met als enige verschil dat we opeens allemaal in NZ zijn.
Ondanks de jetlag heb ik ze de volgende dag meegesleept op vakantie, vanuit de regen de sneeuw in om uiteindelijk met prachtig mooi weer aan het einde van de wereld te belanden. Daar waar het meer van Queenstown overgaat in een enorm natuurpark met besneeuwde bergtoppen, bijna geen wegen meer zijn en de mobiel al dagen geen bereik meer had, hebben wij een heerlijke tijd samen gehad en goed bijgekletst. Onderweg hebben we nog zalm gevoerd en natuurlijk zelf ook gegeten, Mount Cook in volle glorie gezien, hardgelopen langs Lake Tekapo, een berg opgewandeld bij Wanaka, en heel veel lekkere koffies gedronken. De wijntjes in de zon smaakten ook prima en het heerlijke buiten uit eten onder een fleece dekentje in Wanaka was onvergetelijk.
Ik ben maandag avond teruggevlogen naar Chch en nu zijn ze met z'n tweetjes lekker met onze auto het zuider eiland onveilig aan het maken. Over twee weken zien we elkaar weer in Hanmer Springs en natuurlijk komen ze nog een paar dagen bij ons langs in Wellington.
Tristan zit inmiddels in Sydney en heeft daar veel plezier met Carlos, terwijl ik tafels en stoelen uit elkaar aan het schroeven ben voor de verhuizing komend weekend.
Genoeg te doen hier dus, er volgt snel weer een update met foto's.
Veel liefs van ons allemaal!