Kiwi Avontuur

De Tongariro Crossing staat bekend als een van de mooiste dagwandelingen van Nieuw Zeeland, zeker bij mooi weer wanneer de kratermeren en vulkanen goed zichtbaar zijn.
Samen met Sander, die een paar weken aan het rondtrekken is in NZ, zijn we op een stralend mooie dag naar Tongariro National Park gereden. Tot ons grote geluk konden we bijna de hele reis de besneeuwde bergtoppen van het park zien liggen en werden we met het uur enthousiaster over onze wandeling die we de daar volgende dag zouden gaan maken.
Een beetje spannend was het wel, door de sneeuw en ruig terrein, maar gelukkig hadden we een gids geboekt en met mooi weer moest het toch een eitje zijn....
Tegen de tijd dat we echt bij het National Park in de buurt kwamen begon het dicht te trekken en binnen een half uur was er geen berg meer te zien en was het weer volledig omgeslagen.
We besloten maar af te wachten wat onze gids ervan dacht en zijn met John, de Australische kamergenoot van Sander, de kroeg ingedoken. Langzaam aan werd duidelijk dat het toch echt niet zo mooi weer zou gaan worden, en onze gids besloot de wandeling te annuleren. Na overleg met onze hosteleigenaar en wat andere mensen in het dorp besloten wij dan maar met zijn vieren op pad te gaan, mits het verantwoord zou zijn natuurlijk.....
De volgende ochtend bleek het weer redelijk te zijn, en vertrok ons gezelschap met nog wat andere mensen het park in.
Het eerste deel van de wandeling ging door bijzonder maanlandschap achtig terrain, waarschijnlijk erg mooi, alleen jammer dat we er bijna niks van zagen door het slechte weer.
Na verloop van tijd werd het steeds interessanter, met flink klimmen, steeds meer sneeuw en wind om ons heen, totdat we halverwege boven op een plateau waren waar werkelijk een sneeuwstorm om onze oren gierde, de ijzel aan je ogen bleef plakken en je niet te dicht bij de randjes durfde te gaan staan want dan werd je een kratermeer ingeblazen. De kratermeren zelf hebben we amper gezien, maar het was spektakulair gaaf om boven in dat heftige weer te staan, in een bizarre, actief vulkanische omgeving.
Rookpluimen uit de grond, tussen de mist en sneeuw door, met grijs weer nog steeds onwaarschijnlijk blauw oplichtende kratermeren, heel erg bijzonder. Wat moet het daar mooi zijn op een heldere dag!!
En wat kan het ook koud zijn op zo'n berg, ijs en ijskoud.. Gelukkig hadden wij warme kleren aan en regendichte jassen en schoenen, in tegenstelling tot wat lotgenoten die boven op die berg met natte spijkerbroeken, gympen en niet-wind dichte jassen enorm kou stonden te lijden. Ach, bijna zielig....
Ook al hebben we dus amper wat gezien van de omgeving, het was toch een fantastische dag, met veel lol, regen, wind en sneeuw en zeker de moeite waard om in de zomer nog eens over te doen!
's Avonds hebben we de finale van de Super Fourteen gekeken, Canterbury tegen een Australische ploeg, en de pret was groot toen de Aussies afgingen tegen onze mannen uit Christchurch.
Al met al weer een bijzonder mooi weekend zo hier in juni.
Sander is er vandaag met onze auto vandoor gegaan om nog een weekje op het noord eiland op zoek te gaan naar de perfecte foto momenten (wat hem zeker wel gaat lukken) en wij zijn weer aan het werk geslagen.
Na een enerverend weekje voor mij in Auckland met een levensechte robbery en meerdere examens (waaronder mijn CADT examen) ben ik erg blij om weer thuis te zijn.
Nog anderhalve week en dan 'moeten' we weer op pad, met de ferry oversteken naar Picton om Geert en Brenda te zien! Wat een leventje hebben we hier toch!