Kiwi Avontuur

Het was vandaag Showday, het einde van Show week in Christchruch. Dit is een week vol festiviteiten, waarbij het eigenlijk allemaal om het paardenrennen gaat. Op showday zelf is er een grote keuring van paarden en ander vee. Allemaal erg interessant natuurlijk maar wat veel belangrijker is, is dat het een feestdag is in Chch, dus hadden Saskia en ik samen vrij!
En wat doe je op een vrije dag? De avond ervoor natuurlijk lekker de kroeg in en dan de volgende dag om 7 uur op om te gaan fietsen. FIJN....

We zijn samen met onze buurman, Daniel, en 3 vrienden van hem gaan MTB-en in de Alpen.
Vanuit ons huisje is het een rit van ruim anderhalf uur, wat volgens de kiwi's natuurlijk een klein uurtje is. Maar dan zitten we wel midden in de Alpen tussen, alweer, besneeuwde toppen.
Vanaf de parkeerplaats moesten we een kleine kilometer over de hoofdweg naar de westkust fietsen, vanwaar we linksaf moesten slaan, de gravelweg op die naar je in 7 kilometer naar het skigebied brengt, op 1300 meter hoogte.

Vanaf het skigebied was het voornamelijk single track naar beneden. Het eerste deel van de track is errug lastig, vraag dat maar aan Saskia. Ze begon zich weer eens af te vragen waarom ze nou ook alweer die fiets bij zich had. We moesten een aantal maal een skipiste dwars over steken over iets wat nauwelijks een pad te noemen is. Dat gedeelte van de track wordt ook wel 'The Edge' genoemd en dat is niet heel ver gezocht. De pistes zijn niet mooi van gras, maar van grind met grote rotsblokken erin. Het pad waar je overheen moet fietsen is 40cm breed en als je de verkeerde kant op valt duurt het even voordat je tot stilstand komt. Gelukkig is er (op dat gedeelte) niemand gevallen.

Verderop gaat de single track door door het bos ook over een smal en lastig paadje, maar niet minder leuk. Het laatste gedeelte van de track is goed te doen, maar wel bezaaid met boomwortels. Hier is Robert onderuit gegaan waarbij zijn achterderailleur afbrak. Met een kettingpons en wat geknutsel hadden we vrij snel zijn fiets omgebouwd tot single speed (het was toch alleen maar afdalen) zodat hij niet hoefde te lopen.

De hele toch was maar een kilometer of 16, maar we hebben er toch zo'n 4 uur over gedaan. Ook omdat we ergens nog een berg op gelopen zijn om van het uitzicht te genieten!

Onderweg zijn we ook nog een Kea tegen gekomen. Dat is een vogel die een nogal apart geluid maakt, maar waar je ook wel erg voor uit moet kijken. Kea's schijnen erg slim te zijn en willen je nogal een pesten. Zo vreten ze je zadel en/of banden aan stukken als je even niet oplet. Ook zijn er verhalen van wandelaars die hun schoenen hadden uitgetrokken en waarvan een Kea er eentje meenam om 'm vervolgens aan de andere kand van de rivier neer te leggen.

Het was weer eens echt een fantastische dag, en dat op maar anderhalf uur rijden van waar wij zitten!
Ik heb de foto's van de tocht in het fotoboek gezet.

Ow, dan vergeet ik bijna het belangrijkste te vermelden.
Aangezien wij ons goed proberen aan te passen aan de Kiwi cultuur hebben we afgelopen week een BBQ gekocht! Een echte GAS BBQ, want zo doen ze dat hier.
We moeten de gasfles nog vullen, maar dan kunnen we volgende week ons vlees op de ouderwetste Kiwi-manier klaarmaken: Zwart van buiten, bevroren van binnen. Kan niet wachten!