Kiwi Avontuur

Ik moet me nu toch wel echt achter de oren gaan krabben, want Saskia is er wederom vandoor. Nu zit ze in Auckland voor een training van de ASB bank.
Om het nuttige maar het het aangename te verenigen zijn we afgelopen vrijdag na werk samen naar Auckland gevlogen om hier samen een weekendje door te brengen. We waren er natuurlijk wel eens eerder geweest. De eerste keer was na onze vlucht toen we uit NL hier aankwamen, ruim een jaar geleden. De 2e keer was toen we net klaar waren met werken bij de raffinaderij. Oftewel we hadden nog niet veel van Auckland meegekregen.
Nu hadden we 2 volle dagen om de stad en de omgeving een beetje te leren kennen. Vrijdagavond meteen maar het belgisch biercafe in om te testen of Duvel overal hetzelfde smaakt. We konden het na eentje nog niet goed beoordelen en na 4 Duvels eigenlijk ook niet meer. Dus dan zaterdag avond maar weer terug......
Op zaterdag na een beetje uitslapen en lekker brunchen zijn we naar de ferry gelopen die ons naar Rangitoto Island bracht. Ik zal jullie niet vervelen met foto's want we hadden onze camera niet bij ons. Rangitoto Island is een vulkanisch eiland dat ongeveer 600 jaar geleden (=erg kort) is onstaan in de Hauraki Gulf bij Auckland. Het is 260 meter hoog en net als de meeste vulkanische gebieden mooi begroeid.
Het was in Auckland erg lekker weer en met 20 graden was het goed zweten om boven bij de krater van Rangitoto te komen. Het is best indrukwekkend alle zwarte lavavelden met zeer scherpe stenen en tunnels er dwars doorheen.
's Avonds hebben we veel te veel betaald voor niet al te best eten aan The Waterfront. Vervolgens zijn we weer de kroeg in gegaan, deze keer niet het belgisch biercafe maar de kroeg er tegenover. Ja het moet niet al te spannend worden. Met wat live muziek en alcoholische versnaperingen hebben we het toch weer uitgehouden tot laat.
Zondag hebben we wat door Auckland gewandeld en zijn we onder andere in het museum geweest. Leuk, maar het Te Papa hier in Wellington is toch wel wat mooier.'s Avonds hadden we afgesproken met Bill, onze baas van de raffinaderij en zijn vrouw Sharon. Die hebben ons mee uit eten genomen naar tenmiste een echt goed restaurant. Het enige wat wij hoefden te doen is genieten van het eten de goede wijn en Bill zijn verhalen. En als je Bill kent weet je dat dat het recept is voor een heel goede avond!
De volgende ochtend werd ik om 5 uur opgehaald om terug naar Wellington te vliegen en weer aan het werk te gaan. Saskia geniet nog wel even in Auckland. Ze heeft het erg naar haar zin met de mensen van de opleiding, leert wat en heeft het over het algemeen redelijk relaxt. Het spannendste voor haar vandaag was een nagespeelde overval. Hiervoor worden acteurs ingehuurd en Saskia vertelde dat het behoorlijk eng was, temeer omdat zij het slachtoffer was die de kluis open moest maken.

Ik hoop dat te lezen valt dat het wel goed gaat hier. Om dat nog eens te onderstrepen staan er weer een aantal dingen op stapel. Volgend weekend gaan Saskia en ik samen met Sander de Tongariro Crossing lopen. Dit is een wandeling van 8 uur dwars door vulkanisch gebied heen. We komen tot een hoogte van 2000m en zullen hoogst waarschijnlijk flink door de sneeuw moeten ploegen. We zullen ervoor zorgen dat of wij, of Sander zijn camera mee heeft. Het liefst moet Sander zjn camera meenemen, want kijk hier voor zijn foto's van NZ.

Het weekend van 13 juni hebben Saskia en ik met Geert en Brenda in Picton afgesproken. Wij nemen de boot vanuit Wellington en zij pakken de auto. Het wordt sowieso erg gezellig, maar er moet ook getraind worden want op 21 juni staat de halve marathon van Wellington op het programma. Gelukkig kunnen Saskia en ik nog het eea van Geert en Brenda leren op het gebied van hollen. Geert zijn beste tijd op de halve is 1:18. dat ga ik niet redden. Hoewel ik ga dat wel redden, maar dan moet ik nog een stukje voordat ik de volledige 21 km heb afgelegd.

Iets meer dan een maand later komen Bob en Simone aan en kunnen we weer naar Picton om met elkaar de Queen Charlotte track te fietsen.
En ja, dan is het alweer bijna Kerst. Ja je gelooft het niet, maar men is er nu al mee bezig.......

Ik beloof jullie dat ik voor kerst nog een keer een verhaaltje schrijf, ook al hebben we het druk met inkopen en dingen regelen ervoor.

groeten uit een
Windy/Winter Wellington