Kiwi Avontuur

Een vrije dag vandaag, dus aan mij de eer om weer eens wat te schrijven.
Zoals een normaal mens doet op een vrije dag ben ik om 6 uur opgestaan, om lekker lang van mijn vrije vrijdag te kunnen genieten.....
Tristan had bedacht om vanochtend vroeg te gaan spinnen en was dus al om half 6 op, had zijn mobiel met allerlei idioot vroege en harde alarmen in de slaapkamer laten liggen, dus om kwart voor 6 was ik ook klaarwakker. Thanks mate, maar genoeg te doen dus helemaal niet zo erg....

Om te vieren dat ik salarisverhoging had aangevraagd hebben we twee weken geleden een heerlijke impulsaankoop gedaan op internet, een nieuwe fiets!!
Nadat ik in Christchurch gigantisch was verwend en verpest ben geraakt met mijn speciale 'shop' fiets, dacht ik sinds ik weer op mijn uit NL overgekomen stalen ros aan het fietsen was soms met weemoed terug aan mijn superdeluxe fiets die ik in Chch had achtergelaten.
Dus toen we op een avond die fiets, maar dan nog een maatje beter, op trademe zagen staan voor een belachelijk goeie prijs, hebben we daar heel zorgvuldig 10 minuten over nagedacht. En aangezien ik toch net die 10 duizend dollar extra per jaar had aangevraagd dachten we het prima te kunnen betalen. Inmiddels heb ik wel de fiets, maar niet de gewenste 10 duizend extra gekregen......

Vanochtend uitgebreid een paar uur gefietst in de zon en wind (typisch Wellington lenteweer) en morgen en zondag mag ik weer. De Queen Charlotte Track wordt ingeruild voor een trainingsweekend op de racefiets in Woodville, fiets vakantieplannen worden met nog meer enthousiasme gesmeed en de nodige wedstrijdjes staan op het programma. Ik ben helemaal blij met mijn nieuwe fietsje!!

Tjsa, die salarisverhoging was dus leuk geprobeerd, maar ook NZ zit middenin de recessie, en terwijl ik zelf midden in onderhandelingen met de vakbonden zit en niet meer dan precies 0.0% salarisverhoging dit jaar mag bieden, was dit ook wel een beetje hoog gegrepen.......
Ik heb hoera hoera wel iets meer aangeboden gekregen, en ben nu in onderhandeling om andere vormen van compensatie te krijgen. Zo ga ik in ieder geval op kosten vd baas en onder werktijd een cursus Te Reo Maori doen en als het lukt nog wat papers aan de universiteit. Ook compensatie in de vorm van vrije dagen is een optie voor mij, dus wie weet wat ik er uit kan slepen. Vandaag is in ieder geval al gelukt!

NZ blijft intussen in beweging, met wat flinke aarbevingen in Wellington de afgelopen weken. Terwijl ik er rustig doorheen sliep, werd Tristan 's nachts wakker geschud en bleek er een 5.2 en 4.3 aardbeving te zijn geweest. Collega's dit keer wel in rep en roer (ik heb er een gevoeld terwijl ik aan het werk was en schrok me een hoedje, maar die was maar 3. nogwat en niemand onder de indruk) want er was bij iemand een douchedeur uit de sponningen getrild en dus om 2 uur 's nachts in duizenden stukken kapot gevallen, en verder was iedereen op z'n minst wakker getrild.
Sindsdien hebben we een aantal voorzorgsmaatregelen moeten treffen, op z'n kiwi's....... Ik heb verplicht een paar 'wandelschoenen' op m'n werk liggen om naar huis te kunnen lopen (ik zie het helemaal voor me, ik loop na een zware aardbeving wel even naar huis, 25 km verderop en precies over de breuklijn) een blikje tonijn en een mueslireep voor nood. M'n waterfles drink ik elke dag weer leeg, dus daar moet ik wat serieuzer mee omgaan.
Ik ga er maar vauit dat het allemaal wel los zal lopen en dat we hier nog wel een tijdje goed zitten.

Inmiddels zijn we hard op weg naar 1000 dagen Nieuw Zeeland. Begin december vieren Tristan en ik hier ons jubileum en kort daarna stappen we in het vliegtuig op weg naar NL. Terwijl de zomer dan hier is losgebarsten gaan wij de donkere dagen voor kerst weer eens echt meemaken. Eerst dus nog maar genieten van de lente!!